insan ilişkilerinde alacak ve borç yoktur...
fesleğen gibidir insanlar birbirine...
fesleğen herkese vermez kokusunu..
yalnızca kendini okşayanlara sunar
ve ellerine bırakır...
karşılığında bir şey almaz, beklemez...
ellerine bıraktığı kokusunu verirken öylesine incedirki,
o vermiş değil de sen almış gibi olursun...
hiçbir borçluluk ve minnet duygusu yaratmaz...
öylesine ince, öylesine verimkardır..
insan ilişkileri de böyledir..
insanlar da fesleğen gibi,
yalnızca içini okşayana sunar kokusunu...
hiçbir alacak ve borç duygusu uyandırmaz...
yalnızca sevgisini sunar...
o sevgiyi alıp almamak sunduğu insanın kendi gönlüne kalır..
borçluluk ve minnet duygusu yoktur...
o sevgiyi, okşamak, sevmek, büyütmek,
içine almak sevginin sunulduğu insana aittir..
onun isteğine bağlıdır...
fesleğen gibi içini okşayanlara sunar insan sevgisini...
..............
