87-88 kışıydı. Ben,Nurten ve Aysun nöbetçi olan arkadaşımız Özol'un yanına bahçedeki nöbetçi kulübesine gitmiştik. İçimizden sigara içmeyenimiz Nurten olduğu için, onu da kapıya gözcü olarak koymuştuk. 3 kişi aynı anda o küçücük kulübede sigara içince duman altı olmuş, ancak gençliğin verdiği heyecan ve ayrıca çok önemli bir kuralı ihlal etmenin de heyacanı ile gözcümüze olan güveni de varsayarak mutlu mutlu keyif yapıyorduk. Birden okula doğru yaklaşan dönemin baş müdür yardımcısı İ.Gökalp'i görünce aklımız çıktı , hem dışarı çıktık ama içerden çıkan dumanı hesaba katmamıştık. Nurten'e neden haber vermediğini sorduğumuzda; "Gelince haber vereceğini" söyleyince dumur olmuştuk. (Nurten'in yakınlık ve gelme kriteri bu kadardı. Adam burnumuzun dibine gelmiş ancak okuldan içeri daha girmemiş:)). Md.Yrd'sı yanımıza gelince odasına gelmemizi söylemezmi korkudan beyaza kesmiştik...
Ama hem yaramaz hemde zeki olunca Müdür odalarına sadece görevlendirilmek için çağrılırsın ata sözünü o zaman keşfetmiştik :)
