|
|
 |
ortaokul aşkı... hanımeli ve yasemin kokan sokaklar... |
|
SaimGözek
|
Gönderim: 19.10.2007, 08:50
|
Üye Kaydı: Sep. 2007
Mesaj: 25
Durum: Hatta değil
son ziyaret: 05.04.08
|
Albüm bölümünde 1974 - 1975 öğrenim yılında,
okul bahçesinde çekilmiş,
ortaokul son sınıf fotoğrafımız var.
Hani şu altında,"çoook eski hali okulumuzun" yazısı olan fotoğraf...
O kare içinde ortaokul "aşkı"nı yalnızca
içli içli bakışarak yaşayıp geçtiğimiz arkadaşım da var.
Yalnızca birbirimize içli içli bakmak... hepsi bu...
Ama öyle derin bir bakışmaki...
İçimiz eriyor, yüzümüz yanıyor o bakışmalarda...
Aynı sınıftayız, ama konuşmaya cesaret edemiyoruz...
Daha doğrusu ben edemiyorum.
Çünkü "o" konuşmak için çok çaba harcadı,
bakışırken yanıma doğru yürüdüğünde ben hep başka yöne yürürdüm...
Aynı sınıftayız, birbirimizin orada olmasından içimiz titriyor...
Derste öğretmen soru sormuş, cevap verirken birbirimizin sesini duymak
yüzümüzün alev almasına yetiyor.
Ama işte o tutukluk,
sanki bakışmanın büyülü güzelliği uçup gidecekmiş duygusu...
Belki o ilk ergenlik döneminde içimizi yıkayan duygunun
ne olduğunu bilmemenin ürkekliği, tedirginliği...
İşte o neyse güzel de bir şey ama...
Ah... o konuşmaktan korkarak bakışmak...
Bir yazlık sinemanın yanında otururlardı.
Akşamları ikinci kat balkonundan sinemadaki filmi izlerlerdi.
Okullar kapanmış, yaz gelmiş, sinemalar açılmış...
O sokaklar... hanımeli ve yasemin kokan sokaklar...
Ben o yazlık sinemaya haftada üç-dört kez gittiğim günleri hatırlıyorum.
Film seyretmeye değil...
İçimiz titreyerek bakıştığımız arkadaşımla "bakışmaya"...
Sinema salonunun en arka sıralarına otururdum.
Onların balkonu o bölüme yakındı ve biz yine okuldaki gibi yaz tatilinde de,
o balkonda ben sinema salonunda, başım yukarı dönük
bakışıp durduk yaz boyunca.
Öyle bir tad var mıdır...
O tadı kaç kez yaşayabilir insan ömrü boyunca...
Sonra okullar açıldı ve liseye başladık.
1975 - 1976 öğrenim yılının ilk günleri...
Yine gözlerimiz birbirini arayıp buldu...
Hangi sınıflara dağıtıldığımızı öğrendiğimizde,
onun panik halindeki üzüntüsünü hiç unutmadım...
Ben 4/B sınıfına, o 4/A sınıfına düştük.
Sınıf değiştirmek için uğraştı,
biliyorum panik halinde koşuşturdu, ama olmadı.
Sonra ayrı sınıflarda bir süre daha bakıştık...
Asla konuşmadık - konuşamadık - konuşamadım...
Ve bakışmalarımız giderek kayboldu...
Başka bakışmalar girdi hayatımıza...
Ama o bakışmaların tadını,
içimi titretişini, içimi incecik yağmur gibi yıkayışını hiç unutmadım...
O yıl yaz tatilinde onların evinin sokağında dolaştım, sokaklarının yanından geçtim kaç kez...
Görürüm, sesini duyarım belki diye... gördüm.. sesini duydum...
içimi okşayan o ses... titrek... kırılgan... ince yağmur...
hanımeli ve yasemin kokan sokaklar...
ama ah ne yazık, ne yazıkki sesimiz sesimize deymedi hiç...
hiç konuşmadık... bakışlarımızla söylediklerimizin dışında...
saimgozek@gmail.com
<!-- editby -->
edited by: SaimGözek, 02.12.2007, saat 10:50<!-- end editby -->
|
|
|
|
| |
2.0.1
Function viewtopic in module pnForum returned.
|
|
